Mε τον πρόσφατο νόμο 3625/07, επί της προστασίας των ανηλίκων, εισήχθη διάταξη που επιτρέπει τη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων προσώπων που εμπλέκονται σε σωρεία εγκληματικών πράξεων παντελώς ξένων με τους ανηλίκους, όπως αδικημάτων περί τα ναρκωτικά, την ιδιοκτησία και την περιουσία. Και καθίσταται επιτρεπτή η δημοσιοποίηση αυτή χωρίς να απαιτείται αμετάκλητη καταδίκη των κατηγορουμέ- νων. Ακόμα, δηλαδή, και στο πρώιμο στάδιο κινήσεως της ποινικής διώξεως. Μόλις που θα πρέπει να επισημανθεί πως η τοποθέτηση μιας διάταξης με τόσο ευρύ περιεχόμενο σε ένα νομοθέτημα με ένα συγκεκριμένο αντικείμενο (τους ανηλίκους) είναι, από μόνη της, άστοχη και παραπλανητική. Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως η ρύθμιση είναι παντελώς ασύμβατη με το τεκμήριο της αθωότητας, θεμελιώδη αρχή του δικονομικού μας πολιτισμού με υπερνομοθετική, μάλιστα, ισχύ. Και φοβούμαστε ότι, στην Ελλάδα της κλειδαρότρυπας και της καχυποψίας, η παροχή μιας τέτοιας ευχέρειας θα εκθέσει ανεπανόρθωτα την τιμή και υπόληψη πολλών συμπολιτών μας που, καιρό αργότερα, θα κριθούν αθώοι, και θα αποτελέσει το εφαλτήριο για σειρά καταδικαστικών, για τη χώρα μας, αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Ο Δημήτρης Παξινός είναι πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών